[OS] DATE / changrick

posted on 06 Sep 2013 00:27 by quietusyipsum in OSchangrick directory Fiction

DATE
Jonghyun Changhyun / Changrick

 

 

 

note ; 
- นั่งฟัง date แล้วตรงท่อนริคกับชางมันติดกัน ....ทำไมเนื้อหาช่วงนั้นมัน .... แค่ฟินเฉยๆ แต่พอเริ่มเปิด word มันก็นึกไม่ออกแล้วอ่ะ 555555555555555555555
- song ; date - teen top karaoke sub thai by ipraewaBFTH2
- เรื่องอื่นๆ ต่อไม่ถูกแล้วจริงๆอ่ะครับ คิดไม่ออกจริงๆ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะ

 

 

 

 

 

 

 

 

눈이 마주쳐 서로 미소만 짓네
심장이 뛰어서 미칠 같은데 

สายตาของเราประสานกัน แล้วเราต่างยิ้มให้กัน
หัวใจของผมเต้นแรงเป็นบ้าเลย

 

 

            เปียโนเสียงหวานยังคงส่งเสียงไพเราะแม้อากาศจะไม่เป็นใจกับการพักผ่อนนัก แต่ตรงกันข้าม เสียงเปียโนที่ได้ยินกลับทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด ... ใครกำลังเล่นมันอยู่กันนะ

 

            ไม่รู้ว่าจุดหมายปลายทางคืออะไร มารู้ตัวอีกทีขาเจ้ากรรมก็พาร่างของเขามาอยู่ที่ห้องดนตรีซะแล้ว

 

            ถึงแม้จะถูกกั้นด้วยกระจกใส แต่ก็ไม่ได้ทำให้เสียงเปียโนดังลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว กลับกัน ยิ่งทำให้หัวใจเต้นแรงมากขึ้น นอกจากเสียงเปียโนจะหวานแล้ว คนที่บรรเลงมันกลับหวานยิ่งกว่า

 

            เสียงดนตรีขับกล่อมเขา หัวใจของเขาให้ละลายไปกับมัน ... แต่อาจจะไม่ใช่... สิ่งที่ทำให้เขาลุ่มหลงไม่ใช่เสียงเปียโน แต่กลับเป็นคนที่เล่นมัน

 

            เจ้าของใบหน้าขาวใส ตากลมโตกำลังมองไปรอบกาย ขนตางอนยาวเมื่อกำลังหลับตา ริมฝีผากบางชมพูที่กำลังฮัมเพลง ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันดึงดูดเขาให้จมลง...จนเขาแทบไม่อยากจะขึ้นมา

 

            แต่แล้วเสียงเพลงกลับหยุดชะงักลง .. ดวงตาคู่นั้นมองมาทางผม .. เราสบตากัน และเขากำลังยิ้มบางๆให้ผม .... หรือเปล่านะ ?

 

            ผมไม่รู้

 

แต่รอยยิ้มนั้น มันทำให้ผมหัวใจเต้นแรง ....

           

 

 

 

 

 

 

 

            จุดเริ่มต้น .. ของเรา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            “จงฮยอน ไปกินข้าวกัน”

 

            “จงฮยอน ไปห้องดนตรีเป็นเพื่อนหน่อย”

 

            “จงฮยอน สอนการบ้านข้อนี้หน่อยสิ”

 

            “จงฮยอน สอนเค้าเล่นบาสบ้างดิ”

 

 

            “จงฮยอนนนนนนนนนนนนนนนนนน”

 

            “หืมมม ?”

 

            “วันนี้ก็ ช่วยไปห้องดนตรีเป็นเพื่อนหน่อย” คนตัวอวบวิ่งเขามาหา เอามาทั้งสองข้างแตะบนบ่าของผม รอยยิ้มที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ยังสดใสและทำให้หัวใจผมเต้นแรงเสมอถูกส่งมาให้

 

            “วันนี้นัดเพื่อนเล่นบาสแล้วอ่ะ”

 

            “ง่า”  หน้าสวยยู่ลงทันทีเมื่อคำพูดเชิงปฏิเสธออกจากปากของผม อดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปบีบแก้มนุ่มๆนั่น

 

            “เจ็บน้าาา”

 

            “อย่างอนสิ ไม่น่ารักเลยนะ”

 

            “ก็คนใจร้ายแถวนี้ ทิ้งให้เราอยู่คนเดียวนี่” เจ้าตัวเล็กนั่งลงบนเก้าอี้ ก้มหน้าก้มตา แถมเขี่ยเท้าไปมาอีก .. แบบนี้สงสัยคงจะงอนจริงๆล่ะมั้ง

 

 

 

 

달콤한 입술로 키스해줄래 

จะเป็นไรไหม ถ้าผมจะจูบริมฝีปากที่แสนหวานของคุณ 

 

 

 

 

            “งั้น..ตอนเย็นจะไปหาที่ห้องแล้วกันนะ”

 

            “จริงนะ”

 

            “โกหกมั้ง”

 

            “-3-“

 

            “ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่น .. เข้าเรียนได้แล้ว”

 

            “คร้าบบบบบบบบบบบบบบ”

 

            ว่าแล้วเจ้าตัวเล็กก็รีบวิ่งเข้าไปในตึก .. โหมดจะหายงอนก็ง่ายๆแบบนี้นี่ละ บางทีก็คิดว่าผมตามใจเกินไปจนเคยตัวรึเปล่า แต่จะห้ามตัวเองให้ขัดใจเจ้านั่น แค่เห็นเขาทำหน้าเศร้าผมก็ไปต่อไม่ถูก เป็นต้องใจอ่อนทุกที

 

 

 

 

 

เสียงบทเพลงแสนหวานดังก้องทั่วทางเดิน บทเพลงที่ทำให้ผมหลงใหล บทเพลงที่ทำให้เราเจอกันกำลังถูกบรรเลงขึ้นอีกครั้งในวันนี้

           

            “ทำไมวันนี้ถึงเล่นเพลงนี้ล่ะ” 

 

            “ก็ .. ไม่รู้เหมือนกัน”

 

            “สอนฉันเล่นบ้างสิ” เจ้าตัวเล็กทำท่าทางอึ้งๆ คงไม่คิดว่าจู่ๆผมจะมาขอให้สอนเล่นเปียโน เพราะจากหน้าตาผมคงไม่เข้ากับมันเท่าไหร่

 

            “ทำไมจู่ๆถึงได้.....” ผมนั่งลงข้างๆอีกคน ไม่ตอบอะไรเพียงแค่ส่งยิ้มไปให้ อีกคนก็ส่งยิ้มให้ก่อนจะวางมือด้านซ้ายของตัวเองลงบนคีย์ จนที่มืออีกข้างจะจับมือขวาของผมให้อยู่บนคีย์ด้วย

 

            ปฏิเสธไม่ได้ว่าผมพยายามที่จะเข้าใกล้อีกคน ระยะห่างของเราตอนนี้ถือว่าสั้นมาก เวลาที่สายตาเรามองกันผมมักจะควบคุมตัวเองไม่ได้ และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เพิ่งเริ่มขยับตัวเข้าใกล้อีกคนเรื่อยๆ จนแทบไม่เหลือที่ว่างระหว่างเรา

 

            ถ้าเราจูบกัน .... พรุ่งนี้ เราจะเปลี่ยนไปไหม ?

 

 

ยิ่งรู้จักกันมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งรู้สึกว่า คนๆนี้ช่างดึงดูดผมเสียเหลือเกิน ใบหน้าที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูน่ารักไปหมด มันทำให้ผม .... เกลียดตัวเอง

           

 

 

 

너의 앞에 데려다 주고 돌아오는
너와의 입맞춤이 떠올라 갑자기 서버려

 

ที่หน้าบ้านของคุณ ตอนผมไปส่งคุณที่บ้าน
อยู่ๆ คุณก็เข้ามาจูบผม .. ผมทำอะไรไม่ถูกเลย

 

 

 

 

            ผมรีบผละตัวเองออกมา ก่อนจะทำอะไรที่ไม่ควรจะทำ ... เราไม่ได้เป็นอะไรกัน คงจะมีแค่ผมที่คิดไปเองอยู่ฝ่ายเดียวรึเปล่า แต่ท่าทางไม่ขัดขืนของอีกคนมันยิ่งทำให้ผม เกลียดตัวเอง .... เกลียดตัวเองที่คิดไปว่าบางทีเขาอาจจะรู้สึกดีๆกับเรา .. แต่ผมกลัวจริงๆว่ามันจะไม่เหมือนเดิม

 

            “เอ่อ ... ขอโทษนะ”

 

            “ไม่เป็นไร .. จงฮยอน ไปส่งเค้าที่บ้านอีกนะ”

 

            “อืม...รีบเก็บของเถอะ”

 

            “คร้าบบบบ”

 

 

 

            ระหว่างทางเดินมีเงียบกว่าปกติ ทั้งที่ยังเป็นเวลาหกโมงกว่า อาจเพราะอากาศข้างนอกหนาวจนขี้เกียจจะออกมาเดินเพ่นพ่าน อากาศหนาวแม้จะสวมเสื้อโค้ดแต่มันก็ยังแทรกซึมเข้ามาในผิวหนังได้ ... เจ้าตัวเล็กก็คงจะเป็นแบบนั้น ถึงขนาดซุกแขนไว้ในกระเป๋าเสื้อ ห่อไหล่ซะจนกลัวว่าไหล่มันจะบุบไปรึเปล่า

 

            “หนาวเหรอ”

 

            “ก็นิดหน่อย”

 

            “งั้นก็ส่งมือมาหน่อยสิ”

 

            อีกคนไม่ตอบอะไร ส่งสีหน้าสงสัยมาให้แต่ก็ยอมเอามือออกจากเสื้อโค้ดของตัวเองก่อนวางลงบนมือผม

 

            จับมืออีกฝ่ายแน่นก่อนจะยัดใส่ในกระเป๋าเสื้อโค้ดของผมเอง อีกคนมองหน้าผมงงๆ จนผมต้องรีบอธิบาย

 

            “เค้าบอกว่ามันจะช่วยให้หายหนาว ....”

 

            โกหก...จงฮยอนกำลังโกหกออกไป .. แต่อีกคนคงไม่รู้หรอก

 

            ชางฮยอน เพียงแค่ยิ้มบางๆก่อนจะก้มหน้างุดจนติดคอ ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองจนเกินไป ... ขอคิดว่าอีกคนเขิน .. คงไม่ผิดใช่ไหม ?

 

            จนมาถึงหน้าบ้านผมถึงได้เอามือของเราทั้งสองออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ด ปล่อยมือออกจากกัน

 

ชางฮยอนยิ้มให้ผม โบกมือลาก่อนจะหันหลังให้ แต่เพียงไม่กี่ก้าว อีกคนก็หันกลับมา เดินมาหยุดตรงหน้าผม เราไม่ได้พูดอะไรกัน..จะมีเพียงก็แค่ความอบอุ่นที่ส่งมาจากอีกคน

 

จูบ ...

 

 

ชางฮยอน ...จูบผม ?

 

 

ผมกำลังฝันอยู่หรือเปล่า

 

 

 

ถึงจะไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่ริมฝีปากของเราแตะกัน ... แต่แค่นี้ก็ทำให้ผมทำอะไรไม่ถูกแล้ว ทั้งๆที่อากาศไม่ได้หนาวขนาดทำให้เราแข็งตายได้ แต่ตอนนี้ ผมกลับขยับตัวไม่ได้เลย

 

 

 

จนอีกคนต้องเป็นฝ่ายละไปเอง แต่ถึงอย่างนั้นชางฮยอนก็ยังไม่พูดอะไร มีแค่แก้มขาวที่มีริ้วแดงปรากฏขึ้นมา เขาโบกมือลาฝนอีกครั้งก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน

 

 

ทั้งหมดนี้ ....

 

 

 

ผมไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเลย

 

 

 

 

 

 

ผมเดินออกมาพรางล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ด แบบเดิม ... แต่เหมือนจะมีเศษกระดาษที่เข้ามาอยู่ข้างในตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

 

 

            ผมเอามันออกมา ก่อนจะเปิดดูข้อความข้างใน

 

 

           

 

 

 

            ทันทีที่เห็นเท้าของผมมันก็ดันวิ่งกลับมาหยุดที่หน้าบ้านของอีกคน ทั้งๆที่เพิ่งจะเดินจากมาเมื่อกี้

 

           

 

            “ชางฮยอน”

 

 

            “นึกว่าจะไม่เห็นซะแล้ว”

 

 

 

            เขายิ้มให้ผม รอยยิ้มแบบที่ผมเห็นในวันนั้น

 

            รอยยิ้มที่ทำให้ผมใจเต้นแรง

 

 

            ผมไม่มีคำตอบที่แสนหวาน นาทีนี้ ผมทำอะไรไม่ถูก รู้แค่เพียงอยากจะกอดเขา ..กอดเขาไว้ในอ้อมกอดของผม ไม่ให้เขาหายไปไหน

 

 

            รัก ...

 

            ไม่ใช่แค่ลุ่มหลง

 

 

            แต่มันเป็นความรัก .....

 

 

 

 

            “รักชางฮยอน”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘ จงฮยอน ... เราขี้เกียจรอแล้วนะ ’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- - - - -

 

ทำไมจบน่าเกลียดทุกเรื่องเลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

edit @ 25 May 2016 22:29:14 by quietusyipsum

edit @ 20 Jun 2016 03:49:46 by quietusyipsum

edit @ 4 Jul 2016 02:47:50 by quietusyipsum

Comment

Comment:

Tweet

แงงงงงงงงงงงงง น่ารักกกกกกกกกกกกก
ริคกี้น่ารักกกกกกกกกก แงงงง
ชางโจนี่ดูอบอุ่นเนอะ ทำไมตัวจริงมันตรงข้ามละ 555555555555555555

#4 By m.zslt (171.7.95.213) on 2013-10-01 17:05

ไรท์เตอร์ เรื่อง on the bach มาอัพ มาอัพพพพพพพพพพ :)

#3 By Choifine (49.230.128.29) on 2013-09-07 09:13

อ่านแล้วรู้สึกถึงความอบอุ่น
เป็นรักที่ไม่ฉาบฉวย...ค่อยๆเป็นไป
หรือช้าเกินไป(ก็ไม่รู้)555555 จนชางฮยอนออกตัวเปิดเผยก่อน ถ้ามั่วรอชายจง เรียนจบก็ไม่รู้จะได้คบกันหรือเปล่า
มั่วแต่คิดเอง55555555555
ชอบเวลาชายจงแคร์ชางฮยอน มันน่ารักอ่า^^
ตอนกลับบ้านเป็นอะไรที่โรแมนติกอินอากาศหนาวเดินกุ้มมือกันในกระเป๋าเสื้อ >_<
แล้วมีจูบก่อนลากลับบ้าน...น่ารักจุงคู่นี้
ชอบชางริคที่สวดดดดดดดดด ไรท์เตอร์แต่งคู่นี้หนุกทุกเรื่อง >_<

#2 By Choifine (49.230.128.29) on 2013-09-07 08:32

โอยยย มุ้งมิ้งแท้น้อ
ชางฮยอนตอนจบออกตัวแรงได้อีก xD เราขี้เกียจรอแล้วนะจงฮยอน! ฮา น่ารักจังเลยค่ะ
ฮือ อยากฟัดปากเจ้าตัวเล็กขี้งอนจริงๆ จงฮยอนไปเล่นบาสกับเพื่อนเลยปะะะ เดี๋ยวตัวเล้กพี่ดูแลเอง อิอิ
นี่ต้องเปิดเพลงdate มาฟังเลยค่ะ ฮือ ฟังละก็เขินนน น่ารักกกกก แง้ว T_T
มาแต่งอีกเน้วว♡

#1 By fffilmr on 2013-09-07 02:11