[OS] bestfriend / changrick

posted on 27 Apr 2013 23:40 by quietusyipsum in OSchangrick directory Fiction
 

Bestfriend : Changrick
Jonghyun & Changhyun

 

note ; พิมพ์ไปแล้วเพลินมาก แต่เนื้อเรื่องจะน่าเบือมั้ย
ติชมกันด้วยนะฮะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมากๆ ภาษาอาจจะแปลกๆ บรรยายก็ดูวกวน
ยังไง ก็ต้องขอโทษด้วยเน้อ ขอให้สนุกกันมันฮะ หวังว่าคงจะชอบกันฮะ : ) 

 

 

 

- - - - - - - - 

 

 

 

 

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ~

 

เสียงนาฬิกาส่งเสียงร้องเรียกให้คนที่หลับอุตุอยู่บนเตียงเอื้อมมือไปกดปิดมันอย่างรำคาญใจ ก่อนจะเอาหน้าซุกกับหมอนลงไปอีกครั้ง ... แต่เพียงไม่นานเสียงนาฬิกาปลุกเจ้ากรรมก็ยังร้องขึ้นอีก คนที่ตั้งใจจะหลับอีกรอบ เลยต้องลุกขึ้นมานั่งมึนบนเตียงแทน

 

ชายหนุ่มยีหัวตัวเองจนฟู หันไปมองนาฬิกาปลุกตัวดีก่อนจะเอื้อมมือไปปิดอย่างจำใจ

เข็มสั้นชี้เลขแปด เข็มยาวชี้เลขสิบสอง แต่ค่อนจะเอียงไปเล็กน้อย บอกเวลา แปดโมงเช้า 

 

 

เขามีนัดนี่นา 

 

 

เขาลุกจากเตียงเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยก็เป็นเวลาเกือบจะเก้าโมงเข้าไปเต็มที

ถ้าไปช้ามีหวังคงโดนงอนอีกแน่นอน

 

ร่างสูงเดินทอดน่องอย่างไม่เร่งรีบทั้งๆที่เขาควรจะรีบซักหน่อย แต่อากาศยามเช้าวันนี้ช่างสบายซะจนอยากจะเดินสูดอากาศเข้าเต็มปอด สีผมสีแดงสะท้อนแสงอาทิตย์เป็นที่สนใจของผู้คนไม่น้อย รวมถึงเด็กๆที่กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนานในสนามเด็กเล่นที่เขากำลังเดินผ่าน

 

 

 

 

 

When we were out on the playground playing pretend

I didn’t know it back then

 

 

จงฮยอนมาเล่นกัน เด็กชายตัวอ้วนกลมผิวขาวปากแดง เพื่อนข้างบ้านที่มักจะมาชวนกันเล่นประจำที่สนามเด็กเล่นใกล้ๆหมู่บ้าน 

 

จะเล่นอะไรล่ะ?เด็กชายที่อ้วนกลมไม่แพ้กันเอ่ยถามพลางเดินไปนั่งที่ชิงช้า

ไม่รู้สิ

 

เด็กชายวัยสิบขวบทั้งสองคนนั่งเท้าคางไกวชิงช้าเล่นไปมาอยู่อย่างนั้น เพราะโตขนาดนี้จะให้ไปเล่นแบบเด็กอนุบาลก็แปลกๆอยู่ 

 

ชางฮยอน นายเคยมีแฟนรึเปล่า? จู่ๆจงฮยอนก็ถามขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยไม่ทันได้ตั้งตัวเล่นเอาคนโดนถามตกใจไม่น้อย 

 

ไม่เคย ทำไมล่ะ?

ป่าวหรอก เห็นเพื่อนที่โรงเรียนมีแฟนกันน่ะ

นายอิจฉาล่ะสิ

ก็ใช่....ล่ะมั้ง ฮ่าๆๆ แต่ฉันยังเด็กอยู่

. 

. 

. 

งั้นเรามาเล่นเป็นแฟนกันมั้ย?  

หา? จงฮยอนทำหน้าตกใจไม่น้อย ที่จู่ๆก็ได้ยินคำถามแบบนั้นจากคนข้างๆ 

ก็แค่เล่นเองน่า เผื่อเวลานายมีแฟนจริงๆไง

เอางั้นก็ได้ .. งั้นต้องทำไงล่ะ? จงฮยอนมองหน้าคนข้างๆแบบ งงๆ นึกอะไรของเขากันถึงได้คิดจะเล่นแบบนี้  

.

.

ก็ต้องสารภาพรักก่อนสิ

 

 

 

 

 

 

นึกแล้วก็ขำที่ตอนนั้นเกิดเล่นอะไรแผลงๆขึ้นมา จนถึงตอนนี้อายุก็ 18 ปีแล้ว แต่ก็ยังไม่เคยคิดจะถามเลยซักทีว่าตอนนั้นเจ้าตัวเขาคิดอะไรอยู่ถึงชวนเล่นแบบนั้น

 

แต่พอมาคิดๆดูแล้ว การที่เราเล่นกันแบบนั้นอาจจะเป็นผลดีกับอีกคนไม่น้อยเลย

การที่เราไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ ซื้อของกินมานั่งกินด้วยกัน เดินจับมือกัน แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับเขามันต่างจากอีกคน

 

อยู่ๆก็เกิดคิดจริงจังขึ้นมาทั้งๆที่มันก็คือการเล่นกันธรรมดาๆของเพื่อน

แต่พอขึ้นมัธยมต้น อีกคนกลับทิ้งเขาไปมีแฟนขึ้นมาจริงๆซะงั้น

 

 

 

 

 

 

Through all the dudes that came by

 

ชางฮยอน วันนี้ไปดูหนังเรื่องอะไรอีกเด็กชายหัวแดงแหกกฎโรงเรียนตอนปิดเทอมไปยอมผมมาซะเจ็บใจป้า แบบนี้ขอให้เจอสารวัตนักเรียนส่งรายชื่อไปฟ้องอาจารย์ซะให้เข็ด

 

อ่า โทษทีจงฮยอน วันนี้มีนัดแล้วอ่ะ อีกคนเองก็เห็นจะเด็ดไม่แพ้กันแหกกฎข้อเดียวกับจงฮยอน ทำผมสีฟ้าทั้งหัวดูน่าหมั่นไส้ เพราะคงมีน้อยคนที่ทำมันออกมาแล้วน่ารักขนาดนี้ 

 

 

ชางฮยอน ไปซื้อหนมกัน

อ่า โทษที วันนี้ก็มีนัดแล้วอ่ะ จงฮยอนอ่า...ขอโทษจริงๆนะ

 

ชางฮยอนไปกินข้าวกัน

ฉันกินมาข้างนอกแล้วล่ะ ขอบใจนะ

 

 

But it’s the risk that I’m taking, hoping, praying

You’d fall in love with your best friend

 

 

 

 

 

 

 

ก็เริ่มรู้สึกว่าอีกคนจะไม่มีเวลาให้ขึ้นเรื่อยๆ คิดแล้วมันก็แอบน้อยใจ ก็เข้าใจนะว่าคนมันมีแฟนแล้วจะไปไหนมาไหนทำอะไรก็ไปกับแฟน เพื่อนอย่างเขาก็นั่งกร่อยเดินร่อนอยู่คนเดียวก็ช่างมัน

 

แล้วทำไมเขาถึงไม่หาแฟนซักคน .... ตอนนั้นก็ได้แต่คิดแบบนั้น

แต่ให้หาจริงๆ มันจะมีความสุขเท่าอยู่กับอีกคนรึเปล่า

 

ไม่รู้ตอนไหนที่ตกหลุมรักเจ้านั่นขึ้นมาซะได้ ก็เพิ่งมารู้ตัวเมื่อไม่นานมีนี่เหมือนกัน

 

แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็ร้องไห้ฟูมฟายกลับมาง้อเขาอยู่ดี

ยังดีที่ตอนนั้นยังคิดถึงกันเป็นคนแรกล่ะนะ แค่นี้ก็ดีใจจะแย่

 

 

 

 

 

 

 

 

And all the nights that you’d cry

Girl, I was there right by your side

 

 

ครืนๆ 

เสียงฟ้าร้องดังกระหึ่ม ดูเหมือนวันนี้จะมีพายุเข้าตั้งแต่บ่าย ทั้งๆที่ตอนเช้าแดดจ้าขนาดย่างปลาสุกได้เลย ดีที่เชื่อพยากรณ์อากาศแล้วพกร่มมาด้วย 

หลังเลิกเรียนระหว่างรอให้ฝนมันเริ่มจะซาๆ แต่ก็ดูเหมือนไม่เป็นผลซักนิด ร่มคันเล็กๆแค่นี้จะช่วยอะไรได้ก็ไม่รู้ เอามาก็จริงแต่กลับไปก็คงเปียกอยู่ดี 

 

จงฮยอนนนนนนนนนนนนนนนน ฮืออออออออออออ  

 

จู่ๆก็มีหมูจากไหนไม่รู้ร้องไห้น้ำตาซึมมาหาเขาที่นั่งมองฝนตกอยู่ใต้อาคารเรียน 

 

เป็นอะไรไปเนี่ยจงฮยอนหันมองหน้าอีกคนที่ตอนนี้เดินมานั่งข้างๆเขาเรียบร้อย  

ฮือออออออออ ขออยู่แบบนี้แปป จู่ๆก็ร้องไห้ขึ้นซะดังแข่งกับเสียงฝน แล้วก็เอาหัวมาซบไหล่ของเขาเฉย 

ตกลงเป็นอะไรเนี่ย?

เสียใจอยู่

โดนทิ้งล่ะสิ เพราะชางฮยอนไม่เคยร้องไห้กับเรื่องเล็กๆอย่างลืมสงงานหรือโดนเพื่อนแกล้งหรือโดนครูดุหรือโดนหักคะแนนหรอก ถ้าเป็นเรื่องพวกนั้น เจ้าตัวจะทำหน้าตาเคียดแค้นแล้วมานั่งบ่นให้ฟังซะมากกว่า แต่คราวนี้กลับร้องไห้ขี้มูกไหลอย่างกับเด็กประถม 

 

......

.....

กลับบ้านกันเถอะ จงฮยอน จู่ๆก็หยุดฟูมฟายขึ้นมาซะดื้อๆแล้วดึงเขาให้ลุกขึ้น 

แต่ฝนตกหนักเลยนะ

ช่างมันดิ ฉันก็เอาร่มมา

คันแค่นี้เดี๋ยวกลับไปก็เปียก

ช่างมันดิ กลับไปค่อยอาบน้ำซะผมก็ได้

 

เฮ้อ...งั้นก็ตามใจ กินยาดักไว้ด้วยนะ เดี๋ยวไม่สบาย

 

 

 

 

 

 

ปรากฏว่าเช้าวันรุ่งขึ้นชางฮยอนคนนั้นก็โดนหวัดเล่นงานจนต้องหยุดเรียนไปสองวัน

ตอนนั้นจำได้ว่าเขาต้องคอยเอาการบ้านมาให้อีกคนลอกตลอดสองวันเต็ม แถมพอมาโรงเรียนได้ก็ไม่ยอมเดินห่างจากเขา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น สงสัยกลัวไปเจอหน้าแฟนเก่าแล้วทำใจไม่ได้

 

หลังจากลงจากรถเมล์มาถึงป้ายจุดหมายจงฮยอนก็เดินไปนั่งรอที่ม้านั่งในสวนหย่อมใกล้ ที่ๆนัดกับอีกคนเอาไว้ ทั้งๆที่เขาก็มาช้าเพราะมัวแต่เดินเอื่อยเฉื่อยกว่าจะได้พบป้ายรถเมล์ก็นานแถบตาย แต่ดูเหมือนอีกคนคงจะตื่นสายเลยยังไม่เห็นวี่แวว

 

จะเล่าให้ฟังว่าตั้งแต่ขึ้นมัธยมปลาย ก็ต้องแยกย้ายกันไปคนละโรงเรียน และด้วยความที่บ้านเก่าของเขาพ่อขายต่อให้กับญาติเพราะไกลกับที่ทำงานของท่าน เราเลยต้องย้ายไปอยู่คอนโดที่อยู่ในปัจจุบันนี้แทน

 

แต่ถึงยังไงเราก็นัดเจอกันทุกสัปดาห์ โทรหากันทุกวันด้วย

แต่ดูเหมือนจงฮยอนคนนี้จะเป็นฝ่ายโทรไปหาทุกวันเลยมากกว่า

ก็ได้แต่หวังว่าเจ้าตัวจะไม่รำคาญกัน ก็เป็นพอ ไม่ขอมากกว่านั้นหรอก เพราะเจ้าตัวก็ไม่เคยพูดว่ารำคาญออกมาเหมือนกัน

 

 

“จงฮยอนนนนนนนนนนนนนนนน แฮ่ๆ รอนานมั้ย? ขอโทษนะ ตื่นสายอ่ะ นาฬิกาบ้ามันไม่ยอมปลุกเลย เค้าขอโทษนะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“อ่าๆ ฉันว่านั่งพักก่อนเถอะ”

มาถึงกบอกขอโทษกันยกใหญ่ วิ่งมาเหนื่อยๆแถมมารัวพูดแบบนี้ เปนห่วงว่าลิ้นจะจุกปากจริงๆ

“ไม่เอาแล้ว คิดถึงจะตายแล้วเนี่ยยยยย”

“ก็ยังสบายดีนี่”

“ไอบ้า ฉันเปรียบเทียบต่างหาก ไอบ๊องเอ๊ย”

“เดี๋ยวนี้กล้าด่ากันแล้วเหรอ”

“แบร่” จู่ๆก็มาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่แบบนี้ เจ้าตัวดีนี่ปีกกล้าขาแข็งขึ้นกว่าเมื่อก่อนตั้งเยอะ เมื่อก่อนไม่เคยเห็นจะว่าเขาเป็นไอบ้าไอบ๊องแบบนี้เลย

 

เวลาผ่านไปเราก็ต่างดูโตขึ้น แต่เหมือนอีกคนจะยิ่งเด็กลงแฮะ

 

“นี่แนะ” ดีดหน้าผากอีกคนไปด้วยความหมั่นเขี้ยว

“โอ๊ยยยย เดี๋ยวนี้ก็ชอบใช้กำลังขึ้นป่ะ” อีกคนทำตาโตค้อนใส่ คิดว่านั่นน่ากลัวรึเปล่า หน้าตาน่ารักๆแบบชางฮยอนยิ่งทำแบบนี้ มันจะยิ่งเป็นการทำร้ายหัวใจของจงฮยอนคนนี้มากเกินไปแล้ว

 

“ไหนบอกคิดถึง งั้นขอกอดหน่อยดิ”  ชางฮยอนยิ้มพร้อมทั้งกระโจนใส่...คิดว่างั้นนะ เพราะอีกคนนี่ตัวหนักไม่เบา ถึงจะดูผอมลงกว่าตอนเด็กเยอะก็เถอะ

 

“ย๊าาาาาาา คิดถึงจังเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

“ฮ่าๆๆๆๆ ไปกินข้าวกันเถอะ หิวแล้ว”

“อืม ไปดิ แต่นายต้องเลี้ยงนะ”

“ได้ไงกัน ไม่แฟร์สิ”

“ไม่รู้แหละ ถ้าไม่เลี้ยงฉันไม่ไป” ชางฮยอนนั่งลงกับม้านั่งที่เขาเพิ่งจะลุกขึ้นมาไม่นาน เอามือกอดอกทำท่าทางงอนใส่ ...

 

คิดว่าสนใจที่ไหนกัน

 

“งั้นฉันกลับล่ะ” จงฮยอนเดินออกมาเดินไปทางป้ายรถเมลล์ข้างหน้า

“ง่า จงฮยอนอ่า หายงอนแล้ว”

 

เพราะยังไงอีกคนก็ง้อเองอยู่ดีแหละ

 

“หายเร็วจัง”

“กลัวโดนทิ้ง”

“งั้นไปกินอะไรดี?”

“อะไรก็ได้ที่ไม่อ้วน”

“งั้นนายกินน้ำเปล่าเถอะ”

“จงฮยอนอ่ะ!”

“ฮ่าๆ ล้อเล่นน่า ใครจะปล่อยให้หมูน้อยของฉันอดได้กันล่ะ”

“งั้นไปร้านเดิมนะ”

“ครับเจ้านาย!!~”

 

เด็กชายวัย 18 ปี สองคนเดินเคียงข้างกันไป หัวร่อต่อกระซิกกัน งอนกันบ้าง ทะเลาะกันบ้างระหว่างทาง คุยเรื่องโน้นเรื่องนี่กันไป ดูเหมือนเรื่องราวธรรมดา แต่มันกลับทำให้หัวใจดวงน้อยของชเวจงฮยอนคนนี้ เป็นสุขอยู่ไม่น้อย

 

“ชางฮยอน”

“หืม?”

“เล่นแบบตอนเด็กๆกันมั้ย”

“งะ....งั้นก็เอาสิ”

 

ชางฮยอนเอื้อมมือมาจับมือของอีกคนไว้ ทั้งสองจับมือกันแน่นแกว่งไปแกว่งมา ดูเหมือนคู่รักที่กำลังมาออกเดทกัน

 

แต่พวกเราเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ

พวกเราแค่เล่นเป็นแฟนกัน

 

แต่ไม่รู้เมื่อไหร่

 

 

 

 

จะได้ตำแหน่งนั้นจริงๆซักที

 

 

 

.

 

.

 

.

 

 

' ถ้านี่เป็นเหมือนในละคร

และฉันไม่รู้ว่ามันจะจบลงยังไง

แต่ที่แน่ๆคือฉันตกหลุมรักเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันแล้วสิ '

 

 

 

 

 

I fell in love with my best friend 

 

 

 

edit @ 20 Jun 2016 03:47:20 by quietusyipsum

edit @ 4 Jul 2016 02:48:48 by quietusyipsum

Comment

Comment:

Tweet

อยู่แบบนี้ก็มีความสุขแล้วสินะจงฮยอน^^
หวังว่าสักวันชางฮยอนจะคิดแบบเดียวกับจงฮยอนนะ ^^

#3 By choifine121 (103.7.57.18|171.98.143.108) on 2013-06-17 10:09

โอ๊ยยยยขัดใจ!จะปากแข็งกันไปไหนนะคู่นี้ ทั้งๆที่รู้สึกกันแท้ๆ#อินจัด5555+
น่ารักได้อีกค่ะเรื่องนี้cry

#2 By [B]-[Y] on 2013-05-22 21:08

> < น่ารักมากเลยค่ะ เชื่อเลยว่า ชางฮยอนของเราก็ 'Fell in love with his best friend' อิอิ ชางโจออกจะเทคแคร์ดีขนาดนี้ไม่รักได้ไงเนอะ

#1 By CHnoona (103.7.57.18|180.183.158.97) on 2013-05-14 23:52